MUTLULUĞUN REÇETESİ

MUTLULUĞUN REÇETESİ

Mutluluğun reçetesini yazıyorum şimdi sana harfi harfine uy. Ben denedim oldu.

 İlk önce içinden atmak istediklerini  atmalıyız ki boşluk açılsın benim söylediklerimi yapabilmek için.

Bir kağıt bir de en sevdiğin kalemini al. O an yapmak istediklerini içinden geldiği gibi yaz. Bir de çikolatan olsun yanında ben hep yaparım. Benim gibi bitter seviyorsan bitter al,  sevmiyorsan ne seviyorsan onu al. Bir yaz, iki ye, on düşün. Öyle yazını beğenmediğin için de silmeye, yırtmaya kalkma. Üstünü karala, çiz ama atma; baktıkça hatırla.

Bir de müziği eksik etme hayatından. Kitaplarla hep yakın ol. Dostun olsunlar. Onların etinden, sütünden faydalan. İnsanlarla paylaş. Zaten kitaplar çok cömertlerdir; herkese yeterler, azalmadan çoğalmasını bilirler. Bereketlidirler. İnsana ağlamayı da öğretirler, gülmeyi de, kardeşliği de. Böyle bir dost edinebilirsen sen  dünyanın en mutlu insanı olmuşsundur zaten.

Dur bakalım daha bitmedi, iki sayfa. Kitap okuyarak bu hastalık biter mi sandın? Reçeteyi sonuna kadar okumayı öğren. Bir dost tavsiyesi.

Sevdiklerine sık sık ziyarete git, onları da kendine çağır, gelip gitmeyi eksik etmeyin; aranıza denizleri almayın. 

Ömür kısa, ne kadar yaşamak için çaba harcarsan o kadar yaşarsın bu yalan dünyayı. Yoksa kimseye bir şey çıkmaz bu bencil gezegenden.

Bir de en yaşanılası anların fotoğraflarını çekmeye çalışırken anı kaçırma. Geri gelmiyor çünkü. Yoğunlarmış (!) Ne olur sanki gitmeseler dimi. Ama öyle değil işte, sen de ilgisizlik yapıp küstürüp kaçırma, anı.

Hoşça kal sevgili okur.